Wieś Ławice ( mapa dojazdu ) została założona w 1325 roku pod nazwą Hansdorf przez Andreasa von Summerow. W 1416 roku właścicielem Ławic był Sander von Rischkaw, który miał karczmę, prawo połowu ryb na jez. Kałdunek, do niego należał także młyn na Młyńskim Stawie. Od 1850 roku wieś wraz z 150 ha majątkiem należy do księcia Reuss-Gera. Mieszkańcy utrzymywali się z pracy w majątku, jako robotnicy leśni a także z pracy na własnych niewielkich gospodarstwach. W połowie XVIII wieku król Frydery Wielki I osiedlił w Ławicach rodzinę Behringów. Potomek osiedleńców, August Behring, żonaty z Bertą Zech, córką nauczyciela podjął w 1848 pracę nauczyciela w szkole ławickiej. 15.marca 1854 przyszedł na świat ich syn Emil, przyszły wynalazca surowicy przeciwko tężcowi (1890 r)oraz dyfterytowi (1891 r). Emil początkowo uczył się pod okiem ojca. Naukę gimnazjalną pobierał w Olsztynku, tam też 1874 r zdał maturę. Studiował medycynę w Królewskim Instytucie im. Fryderyka Wilhelma w Berlinie na wydziale chirurgii. Zajął się z sukcesami bakterologią. Po odkryciu szczepionek przeciw dyfterytowi i tężcowi zajął się badaniami zmierzającymi do wynalezienia szczepionki przeciwgruźliczej. Poróżniło go to jednak z jego preceptorem Robertem Kochem. W rezultacie odszedł z Instytutu i objął stanowisko dyrektora Instytutu Higieny w Magdeburgu.. W 1901 roku otrzymał Nagrodę Nobla. Zmarł 31 marca 1917 roku. Na cmentarzu w Ławicach do dziś są groby jego rodziców.
dom Emila von Behringa współcześnie
dom Emila von Behringa współcześnie